Zakotwiczenie polskiego złotego w zasobach naturalnych, dywidenda narodowa

NBP tworzy oparte o nr PESEL konta (wolne od zajęć komorniczych) wszystkim, włącznie z nieletnimi – rozwiązanie problemu ujemnego przyrostu naturalnego. Na te konta będzie wpływać dywidenda narodowa pochodząca z dwu źródeł: zasoby, seniorat (pieniądz emisyjny). Równocześnie będą stworzone subkonta lokacyjne (alternatywa dla obligacji).

Zakotwiczenie polskiego złotego w zasobach naturalnych, dywidenda narodowa

(konferencja o zasobach naturalnych Polski – 21 września 2019 r., Wałbrzych)

Dlaczego będę mówić o zasobach i pieniądzu?

Ponieważ zasoby i pieniądz są częścią dobra wspólnego (narodowego) i powinny być ze sobą powiązane – jest to założenie o charakterze moralno – politycznym.

DOBRO INDYWIDUALNE A DOBRO WSPÓLNE:

DOBRO INDYWIDUALNE – realizacja potrzeb jednostkowych w oparciu o dobra materialne bez naruszenia wolności innych.

Waga dobra wspólnego w polskiej tradycji politycznej – pojęcie „Rzeczpospolita” (znane od XIII w.) oznaczało pierwotnie dobro wspólne, publiczne! Potwierdza to Konstytucja RP, która stanowi w Art. 1 – Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli. Ponadto w Art. 5 określa podstawowe zadania państwa, do których zalicza się m.in. zapewnienie bezpieczeństwa obywateli oraz strzeżenie dziedzictwa narodowego.

DOBRO WSPÓLNE – realizacja potrzeb i interesów zbiorowych w oparciu o wspólny majątek. Istnienie dobra wspólnego wynika z założenia, że naród jest organizmem, a nie mechanizmem, że jego funkcjonowanie i rozwój wynika z harmonijnego łączenia interesów jednostkowych i zbiorowych. Każdy organizm posiada wspólną infrastrukturę pozwalającą mu na istnienie (jak człowiek krwioobieg czy kości). W związku z tym istnieją struktury i funkcje, które pełnią rolę służebną wobec całości, dając możliwość zdrowego życia każdej tkance i komórce. Zapewniają także uczciwe i sprawiedliwe warunki egzystencji każdej osobie, rodzinie czy firmie. Komórki, które nie uczestniczą w harmonijnej współpracy to egoistyczne komórki rakowe, które powodują chorobę. Jeśli funkcje społeczne i korzyści przynależące ogółowi są zawłaszczane przez wąskie grupy interesów, prywatyzowane, często przez pasożyty pochodzenia zewnętrznego, oznacza to zakłócenie zdrowego rozwoju społeczności i pogwałcenie zasad wolności, sprawiedliwości i bezpieczeństwa – fundamentów dobrobytu i rozwoju wspólnoty. Oznacza to również zakłócenie zasady symetrii praw i obowiązków.

CO JEST DOBREM WSPÓLNYM?

To co daje wszystkim członkom wspólnoty uczciwe warunki rozwoju i wzrostu. Dochody (korzyści) z dobra wspólnego (seniorat i dochody z zasobów) powinny być dystrybuowane sprawiedliwie do wszystkich Polaków w postaci dywidendy narodowej. Można sobie wyobrazić państwo jako spółkę akcyjną, która cyklicznie wypłaca udziałowcom dochody z działalności – dywidendę. Dywidenda jest również formą sprawiedliwego korzystania z dorobku cywilizacyjnego i technologicznego przeszłych pokoleń. Wiąże się również ze zjawiskiem tzw. bezrobocia technologicznego, które stopniowo zmniejsza rynek pracy. Dochody z rozwoju technologii, automatyzacji, cyfryzacji i robotyzacji procesów produkcji nie mogą być przechwytywane przez korporacje, zubażając społeczeństwo. Muszą dostarczać społeczeństwu siłę nabywczą, aby wspomóc konsumpcję i umożliwić rozwój sfery usług.

CEL:

Budowa systemu opartego na emisji suwerennego i pełnowartościowego, zabezpieczonego w zasobach, pieniądza służącego obywatelom i państwu. Pieniądz – podstawowe dobro publiczne jak rzeki, lasy, bogactwa naturalne. Uchwalenie Ekonomicznego Aktu Konstytucyjnego (opracowanego w Narodowym Instytucie Studiów Strategicznych).

1. EMISJA SUWERENNEGO I PEŁNOWARTOŚCIOWEGO PIENIĄDZA PRZEZ NBP W OPARCIU O PARYTET GOSPODARCZY.

Ilość pieniądza – PKB/ V (rotacja). Bank emisyjny (NBP) powinien być własnością wszystkich Polaków i powinien wypłacać obywatelom dywidendę wynikającą z senioratu oraz wspierać inwestycje infrastrukturalne oraz wydobycie bogactw naturalnych, które są również dobrem publicznym (znaczącą rolę może tu odegrać BGK jako bank inwestycyjny – oferujący również leasing urządzeń i środków produkcji dla przedsiębiorstw). Jednostki udziałowe (akcje) NBP powinny być niezbywalne (wyłączone z obrotu gospodarczego), dożywotnie. Emisja suwerennego pieniądza powinna opierać się na parytecie gospodarczym, a jej zabezpieczeniem powinny być bogactwa naturalne (zwłaszcza czarne złoto, złoto, srebro i metale ziem rzadkich) uprzednio zinwentaryzowane i wycenione (również eksportowana energia pochodząca ze zgazowywania węgla oraz geotermii). Wymienialność powinna być zagwarantowana koniecznością zakupu polskich surowców (syngaz) za pośrednictwem suwerennej złotówki.

2. EMISJA POPRZEZ OBLIGACJE NABYWANE PRZEZ NBP Z MECHANIZMEM KORYGUJĄCYM INFLACJĘ:

Rząd emituje zerokuponowe obligacje, bank centralny je kupuje emitując pieniądz. Rada Polityki Pieniężnej decyduje czy w momencie zapadalności obligacje są spłacane czy umarzane. Jeśli występuje groźba inflacji, są spłacane, a pieniądz jest ściągany przez rząd poprzez podatki. Jeśli inflacja nie zagraża – umorzenie. Tylko bank centralny ma prawo tworzenia i niszczenia pieniądza! Mechanizm ten powinien obejmować proces tworzenia nowego pieniądza, nie w związku ze wzrostem PKB, ale z planami przyszłych wydatków i inwestycji infrastrukturalnych i prospołecznych, na które istnieje potencjał produkcyjny oraz zapotrzebowanie.

3. MECHANIZM UZUPEŁNIAJĄCY ŹRÓDŁA WYDATKÓW BUDŻETOWYCH W POSTACI DŁUGU WEWNĘTRZNEGO:

Rząd emituje obligacje adresowane do obywateli. Są one formą w pełni bezpiecznych oszczędności, które zarazem nie powodują głodu monetarnego – nie uszczuplają pieniądza w obiegu, ponieważ są wydatkowane przez budżet i wpływają na rynek. Są również przeznaczane na wydatki i inwestycje infrastrukturalne i prospołeczne, na które istnieje potencjał produkcyjny oraz zapotrzebowanie.

4. EMISJA POPRZEZ DYWIDENDĘ NARODOWĄ ZGODNIE Z ZASADĄ PARYTETU:

Dywidenda powinna przysługiwać tylko obywatelom polskim, urodzonym w Polsce i posiadającym rezydencję podatkową w Polsce. NBP tworzy oparte o nr PESEL konta (wolne od zajęć komorniczych) wszystkim, włącznie z nieletnimi – rozwiązanie problemu ujemnego przyrostu naturalnego. Na te konta będzie wpływać dywidenda narodowa pochodząca z dwu źródeł: zasoby, seniorat (pieniądz emisyjny). Równocześnie będą stworzone subkonta lokacyjne (alternatywa dla obligacji). Pieniądze z dywidendy będzie można pożyczać państwu – niskie oprocentowanie ale pełne bezpieczeństwo depozytu. Dywidenda będzie posiadać część emerytalną, wypłacaną jedynie po osiągnięciu ustawowego wieku.

Jej wielkość będzie wynikiem mnożnika stanowiącego liczbę wychowanych dzieci pracujących i mających rezydencję podatkową w Polsce.

5. REDYSTRYBUCJA PIENIĄDZA:

Rząd, oprócz wydatków budżetowych finansowanych z podatków i obligacji (ew. lokat obywateli), dystrybuuje pieniądz wypłacając obywatelom dywidendę narodową w oparciu o korzyści z emisji pieniądza powiększone o korzyści pochodzące z majątku narodowego, a zwłaszcza z eksploatacji odnawialnych i nieodnawialnych zasobów naturalnych, produkcji energii, gazyfikacji, geotermii, itd. (nie z podatków i nie z długu). W celu eksploatacji złóż i wykorzystania zasobów należy powołać przedsiębiorstwa narodowe obsługiwane przez NBP i BGK.

6. PODATKI:

Wprowadzenie suwerennego pieniądza przyniesie ogromne oszczędności państwu, obywatelom i gospodarce dzięki odzyskaniu wpływów ze sprywatyzowanego senioratu oraz redukcji długów i kosztów odsetkowych (skumulowanych również w cenach produktów). Oznaczać to będzie większe dochody budżetowe i możliwość rezygnacji z obciążania Polaków podatkami bezpośrednimi. Podatki takie powinny płacić duże przedsiębiorstwa, przede wszystkim zagraniczne korporacje. Poza tym podatki powinny być pośrednie, zautomatyzowane i tanie w poborze. Roczne starty spowodowane brakiem suwerenności monetarnej obliczane są na ok. 150 – 200 mld zł. Sam koszt obsługi długu publicznego w ostatnim dziesięcioleciu wynosił średnio ok. 30 – 40 mld zł/rocznie, czyli równowartość wpływów do budżetu z tytułu podatku PIT.

7. ROLA BANKÓW KOMERCYJNYCH:

Prywatne banki komercyjne staną się tylko pośrednikiem finansowym. Nie będą mogły tworzyć pieniędzy, a jedynie je przechowywać (elektroniczna portmonetka), pobierając opłaty i prowizje za usługi i czynności. Będą mogły udzielać jedynie pożyczek.

Nastąpi oddzielenie funkcji kreacyjnej od alokacyjnej.

Istnieć będą dwa rodzaje kont:

  • transakcyjne (zmiana prawna – staną się prawdziwym depozytem);
  • inwestycyjno – lokacyjne (forma pożyczki ze zgodną zapadalnością lokat i pożyczek). Aby doprowadzić do takiego stanu rzeczy, potrzebna będzie wcześniejsza powszechna restrukturyzacja zadłużenia przeprowadzona przez NBP. Dodatkowym ograniczeniem roli prywatnego sektora bankowego powinno być powołanie sieci banków komunalnych.

8. ZARZUT ETATYZMU A NAWET KOMUNIZMU:

Ten zarzut pojawia się niestety dość często w odpowiedzi na powyżej sformułowane poglądy. Różnej maści liberałowie i wolnościowcy rzucają oskarżenia bezrefleksyjnie etykietując ideę dywidendy jako socjalistyczną. Tymczasem jest odwrotnie: my nie postulujemy, by państwo rabowało obywatelom ich własność – chcemy natomiast powstrzymać rabunek i przywrócić udział we współwłasności, która jest dobrem wspólnym. Każde inne rozwiązanie oznacza, przechwytywanie korzyści z senioratu i z wydobywania złóż przez zagraniczne korporacje, bo tylko taką mamy alternatywę! Dla „korwinistów” droższa jest nienawiść do socjalizmu i etatyzmu niż miłość do własnej ojczyzny, o ile w ogóle taką noszą w sercu. Nie można być liberałem kosztem własnej ojczyzny!

9. ZARZUT UMOŻLIWIENIA RABUNKU POLSKICH ZASOBÓW POPRZEZ ZAKOTWICZENIE W NICH PIENIĄDZA:

Należy odróżnić sposób emisji (w oparciu o parytet gospodarczy) od jej zabezpieczenia – wymienialności (w oparciu o zasoby), która ma służyć realizacji niezbędnego importu. Wiarygodność złotego w handlu międzynarodowym będzie uwarunkowana możliwością kupna za niego produktów pochodzących z przetwarzania surowców i zasobów – np. wodoru otrzymywanego z podziemnego zgazowywania węgla czy energii pochodzącej z geotermii. Taki eksport powinien być kontrolowany przez państwo, a przedsiębiorstwa narodowe poprzez swój szczególny status prawny powinny chronić własność bogactw naturalnych należących do suwerena, czyli narodu.

*************************************************************************************************

Wdrożenie powyższych reform nie rozwiązuje jednej z przyczyn powstawania problemu głodu monetarnego – wypływu pieniądza spowodowanego neokolonialną strukturą gospodarki (import, cena kapitału w produktach sprzedawanych głównie przez firmy zagraniczne). Rozwiązaniem w tym zakresie jest równoległa waluta niewymienialna, która może być emitowana przez NBP lub społecznościowe waluty lokalne emitowane przez samorząd.

Piotr R. Jankowski

Ekspert NARODOWEGO INSTYTUTU STUDIÓW STRATEGICZNYCH

źródło: https://niss.org.pl/5946-2/

Leave A Reply